Ομιλία Βουλευτή Ν. Νικολαΐδη στην Ολομέλεια για τον Προϋπολογισμό του 2014

Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Συζητούμε φέτος τον πρώτο Προϋπολογισμό της χώρας μας μετά την υπογραφή της Δανειακής Σύμβασης και του Μνημονίου τον περασμένο Απρίλιο.

Ενός Μνημονίου το οποίο ήδη υπέστη δύο επικαιροποιήσεις οι οποίες απέδειξαν στην πράξη εκείνο που η ΕΔΕΚ προειδοποιούσε από την αρχή. Ότι μέσα από τη διαδικασία των τριμηνιαίων αξιολογήσεων από την Τρόικα, ιδιαίτερα όταν δεν υπάρχει σθεναρή και τεκμηριωμένη διαπραγμάτευση απόν την πλευρά μας, το Μνημόνιο θα καθίσταται χειρότερο κάθε φορά.

Το τελευταίο επικαιροποιημένο μνημόνιο που συμφώνησε η Κυβέρνηση με την Τρόικα τον περασμένο Νοέμβριο, περιέχει σημαντικές προσθήκες και διαφοροποιήσεις που το καθιστούν δυσμενέστερο από το επικαιροποιημένο μνημόνιο του Σεπτεμβρίου και από το αρχικό Μνημόνιο του Απριλίου.

Πέρα όμως από τους οικονομική διάσταση της χειροτέρευσης του Μνημονίου, αναδεικνύεται και ένα σοβαρό θεσμικό θέμα. Ενώ βρίσκονταν σε εξέλιξη στη Βουλή διαδικασίες εξέτασης πιθανής νομοθετικής ρύθμισης τόσο της μείωσης των επιτοκίων όσο και της προστασίας της πρώτης κατοικίας από εκποίηση, η Τρόικα, με τη σύμφωνη γνώμη της κυβέρνησης πρόσθεσε ρήτρες στο επικαιροποιημένο Μνημόνιο, οι οποίες απαγορεύουν τέτοιες ρυθμίσεις, απαγορεύοντας ουσιαστικά και τη συζήτηση στη Βουλή. Αυτή ή απαγόρευση είναι μια απροκάλυπτη επέμβαση στο θεσμικό ρόλο της Βουλής. Η Τρόικα ουσιαστικά επιχειρεί να ακυρώσει την Κυπριακή Βουλή.

Είναι φανερό ότι από την όλη εξέλιξη με το επικαιροποιημένο μνημόνιο εγείρεται μείζον πολιτικό θέμα για την κυβέρνηση. Πώς η κυβέρνηση μας δέχτηκε να προστεθούν μια σειρά από δυσμενείς και απαράδεκτες πρόνοιες; Γιατί δεν υπήρξε η απαιτούμενη υπό τις περιστάσεις διαπραγμάτευση και διεκδίκηση για μείζονος σημασίας θέματα για το λαό μας; Η Κυβέρνηση οφείλει να δώσει απαντήσεις στον κυπριακό λαό. Και αν προτίθεται να συνεχίσει να μην διαπραγματεύεται υπεύθυνα και σθεναρά τις επόμενες επικαιροποιήσεις του Μνημονίου, θα πρέπει να δικαιολογήσει στον κυπριακό λαό το γεγονός ότι το Μνημόνιο τελικά, αντί να βοηθήσει την κυπριακή οικονομία, θα την επιβαρύνει κάθε φορά και περισσότερο και θα την οδηγεί σε ένα αδιέξοδο και επικίνδυνο φαύλο κύκλο.

Μια οικονομία που ήδη βρίσκεται στα όρια της. Που δεν έχει ακόμα ξεφύγει τον κίνδυνο της κατάρρευσης. Με τον κυπριακό λαό να ζει ακόμα στο φόβο και στην αβεβαιότητα. Με πολλές χιλιάδες οικογενειών να ζουν ήδη μέσα στη φτώχεια, την ανεργία και την απόγνωση. Αυτές είναι οι πρωτόγνωρες και δραματικές συνθήκες στις οποίες ζει σήμερα η πατρίδα μας, και το Μνημόνιο έχει τη δική του καθοριστική συμβολή σε αυτή την κατάσταση, αντί να συμβάλει προς την αντίθετη κατεύθυνση, προς την κατεύθυνση εξόδου από την κρίση.

Εν μέσω αυτής της κατάστασης, έχομε μπροστά μας τον κρατικό Προϋπολογισμό για το 2014.

Ένας κρατικός Προϋπολογισμός, δεν είναι απλά ένας ισολογισμός εσόδων – εξόδων. Ένας ετήσιος Προϋπολογισμός, εκφράζει κατά κύριο λόγο την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης, και αποτελεί το κατ’ εξοχήν εργαλείο προώθησης της δημοσιονομικής πολιτικής, αλλά και αντιμετώπισης των ευρύτερων προβλημάτων της οικονομίας.

Ποια είναι τα σημερινά προβλήματα που καλείται να αντιμετωπίσει ο Προϋπολογισμός; Ο τόπος μας βρίσκεται ακόμα σε βαθειά κρίση και αυτή η κρίση εκφράζεται σε σοβαρά προβλήματα που παρατηρούνται σε 4 κυρίως τομείς:

  • Προβλήματα στον τραπεζικό τομέα
  • Προβλήματα στα δημόσια οικονομικά
  • Η ύφεση, η ανάγκη για ανάπτυξη και καταπολέμηση της ανεργίας
  • και τα κοινωνικά προβλήματα που πλήττουν την κοινωνική συνοχή.

Η πρώτη ευθύνη και προτεραιότητα της κυβέρνησης, και του κράτους μας γενικότερα, πρέπει να είναι η αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, ώστε να διευκολυνθεί η έξοδος του τόπου από την κρίση. Το βασικό ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσον ο Προϋπολογισμός που έχει κατατεθεί από την Κυβέρνηση εκφράζει και εξυπηρετεί αυτή την προτεραιότητα.

Ο κατατεθείς Προϋπολογισμός δεν έχει τις δυνατότητες και υστερεί σημαντικά από του να έχει τις δυνατότητες να συμβάλει αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση των προβλημάτων αυτών. Για τους πιο κάτω λόγους:

Πρώτα και κύρια, λόγω της φιλοσοφίας του. Ο Προϋπολογισμός βρίσκεται και εκφράζει απόλυτα τη βασική φιλοσοφία του Μνημονίου. Κύριος στόχος του είναι η διατήρηση των δημοσιονομικών δεικτών μέσα στα όρια που έχουν τεθεί από το Μνημόνιο. Αυτός ο στόχος ασφαλώς δεν είναι κακός, είναι ένας θεμιτός στόχος. Όταν όμως η επίτευξη του στόχου αυτού επιχειρείται λογιστικά και μονοδιάστατα, μέσα από μειώσεις δαπανών και επιβολή φορολογιών, όταν αγνοούνται άλλες σημαντικές οικονομικές παράμετροι, όπως η αντιμετώπιση της ύφεσης και η ανάπτυξη, όταν δεν αξιολογείται σωστά η κοινωνική διάσταση του Προϋπολογισμού, η ανάγκη επίλυσης των διογκούμενων κοινωνικών προβλημάτων και η διαφύλαξη της κοινωνικής συνοχής, τότε αυτός ο Προϋπολογισμός και αυτή η προσέγγιση δεν βοηθά στην επίτευξη του κυρίως στόχου. Και ο κύριος στόχος είναι να μπορέσει η οικονομία μας να επανέλθει στις αγορές το 2016, όταν θα έχει εξαντληθεί το δάνειο των 10 δις της Τρόικα. Ένας στόχος ο οποίος πρέπει να εξυπηρετηθεί ασφαλώς χωρίς να υπάρξουν παράπλευρες κοινωνικές απώλειες για τον κυπριακό λαό.

Ο στόχος της εξόδου από την κρίση και της επανόδου στις αγορές δεν μπορεί να υλοποιηθεί χωρίς έξοδο από την ύφεση, και έξοδος από την ύφεση δεν μπορεί να γίνει χωρίς ανάπτυξη. Οι περικοπές μισθών και οι φορολογίες δεν οδηγούν παρά μόνο σε ένα φαύλο κύκλο ύφεσης και περισσότερων ελλειμμάτων.

Στον προτεινόμενο προϋπολογισμό, μειώνονται μεν οι λειτουργικές δαπάνες της κρατικής μηχανής, και αυτό είναι ένα βήμα σωστό. Όμως, ταυτόχρονα, όχι απλά μειώνονται αλλά καθηλώνονται και οι αναπτυξιακές δαπάνες. Η μείωση αναπτυξιακών δαπανών σε περίοδο ύφεσης, και η Κύπρος περνά τη χειρότερη ύφεση που αντιμετώπισε ποτέ, είναι τεράστιο λάθος. Σε μια περίοδο σοβαρής έλλειψης ρευστότητας στην αγορά, η συρρίκνωση των κρατικών αναπτυξιακών δαπανών θα σκοτώσει τελείως την προοπτική της ανάπτυξης. Εκτός αυτού, στέλλεται ένα μήνυμα και εκπέμπεται μια εικόνα έλλειψης αισιοδοξίας και εμπιστοσύνης από το ίδιο το κράτος προς την οικονομία, τη στιγμή που η τόνωση της εμπιστοσύνης προς την κυπριακή οικονομία είναι απαραίτητα προϋπόθεση για να βγει η χώρα από τα οικονομικά αδιέξοδα.

Ένα άλλο στοιχείο που θέλουμε να επισημάνουμε είναι η μεγάλη μείωση στις κοινωνικές δαπάνες, κατά €130 εκατομμύρια. Περνούμε μια εποχή όπου οι πολίτες αναμένουν από το κράτος στήριξη και προστασία για να αντέξουν στα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν. Μέχρι σήμερα μόνο προθέσεις ακούμε από την Κυβέρνηση. Στην πράξη το μόνο που βλέπουμε είναι μειώσεις στους Προϋπολογισμούς, και μάλιστα μειώσεις χωρίς εμφανή στόχευση, και εύλογα κάποιος μπορεί να διερωτηθεί πως μπορεί να μειωθούν οι κοινωνικές δαπάνες χωρίς στόχευση, ή πως μπορεί να υπάρξει στόχευση χωρίς να υπάρχει συγκροτημένη φιλοσοφία κοινωνικής πολιτικής.

Είναι επίσης σημαντικό να τονιστεί πως η χώρα μας δεν θα μπορέσει να έχει πραγματικά αποτελεσματικούς προϋπολογισμούς, αν δεν προχωρήσει παράλληλα και η λήψη διαρθρωτικών μέτρων που θα εκσυγχρονίσουν και θα βελτιώσουν την κρατική μηχανή. Δεν είδαμε σε αυτούς τους Προϋπολογισμούς τη σχέση και τη διασύνδεση τους με τα διαρθρωτικά μέτρα που πρέπει να ληφθούν και κάποια έχουν απλά εξαγγελθεί.

Ως κοινοβουλευτική ομάδα της ΕΔΕΚ έχουμε καταθέσει μια σειρά από τροπολογίες οι οποίες στοχεύουν να απαμβλύνουν, σε μικρό έστω βαθμό, τις αδυναμίες του Προϋπολογισμού αναφορικά με τους τομείς της ανάπτυξης και της κοινωνικής πολιτικής. Εισηγούμαστε τη μείωση επιλεγμένων λειτουργικών δαπανών της κρατικής μηχανής κατά 5%. Το ποσό που θα εξοικονομηθεί, το οποίο μπορεί να ξεπεράσει τα €15 εκατομμύρια, θα πρέπει να διοχετευθεί προς τις δύο κατευθύνσεις που ο Προϋπολογισμός υστερεί σημαντικά, ανάπτυξη και κοινωνική συνοχή. Θα μπορούσε για παράδειγμα με ένα ποσό μερικών εκατομμυρίων να χρηματοδοτηθούν μικρά αναπτυξιακά έργα στις κοινότητες, τα οποία τα ίδια τα κοινοτικά συμβούλια θα αναλάβουν να προσφοροδοτήσουν και να διεκπεραιώσουν. Υπενθυμίζω ότι κάτι ανάλογο έγινε και το 2009, όταν το Υπουργείο Συγκοινωνιών και Έργων χρηματοδότησε με ένα ποσό 7 εκατομμυρίων έργα σε πέρα από 300 κοινότητες με ευεργετικές συνέπειες για τις κοινότητες και για με ουσιαστική συμβολή στη μείωση της ανεργίας. Επίσης θα μπορούσε από τα κονδύλια που θα εξοικονομηθούν με την πρόταση μας να στηριχτούν ευάλωτες ομάδες, όπως οι μακροχρόνια άνεργοι που δεν καλύπτονται επαρκώς από την κοινωνική πολιτική του κράτους.

Η Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΕΔΕΚ θα εισηγηθεί επίσης τη δέσμευση αριθμού δαπανών, για σκοπούς καλύτερου κοινοβουλευτικού ελέγχου, ή σε περιπτώσεις όπως τα επιδόματα βάρδιας, όπου θα πρέπει να διαφοροποιηθεί η κυβερνητική πολιτική ώστε να μην θυματοποιηθούν οι εργαζόμενοι που εκ της φύσεως των καθηκόντων τους εργάζονται αναγκαστικά ώρες βάρδιας

Πέραν όμως των συγκεκριμένων προνοιών του προϋπολογισμού, η κατάθεση του ετήσιου προϋπολογισμού είναι μια ευκαιρία να συζητηθούν και όλα τα σημαντικά ζητήματα που αφορούν την οικονομία μας, όπως είναι:

  • Η έλλειψη ρευστότητας
  • Τα ψηλά επιτόκια
  • Οι περιορισμοί στις τραπεζικές συναλλαγές
  • Η αναδιάρθρωση της οικονομίας
  • Οι νέοι τομείς οικονομικής δραστηριότητας
  • Η ενέργεια
  • Ο πρωτογενής τομέας της οικονομίας
  • Ο τομέας των υπηρεσιών
  • Ο τουρισμός
  • Η εμπορική ναυτιλία
  • και τέλος ο στρατηγικός σχεδιασμός για έξοδο από το Μνημόνιο

Αυτά είναι τα μεγάλα ζητήματα του τόπου, και τώρα είναι η ώρα να τα συζητήσουμε σοβαρά και εις βάθος, και να πάρουμε επιτέλους αποφάσεις. Τώρα είναι η ώρα να προχωρήσουμε επιτέλους στον επιβαλλόμενο, συνολικό στρατηγικό σχεδιασμό για έξοδο από την κρίση. Δεν έχουν γίνει δυστυχώς ακόμα αυτά. Ακόμα μιλούμε για την ανάγκη επανεκκίνησης της οικονομίας μας. Η οικονομία μας δεν πρόκειται ασφαλώς να επανεκκινήσει με λόγια. Χρειάζονται αποφάσεις και έργα. Αποφάσεις και έργα εδώ και τώρα. Εμείς ως ΕΔΕΚ έχουμε εδώ και καιρό υποβάλει ένα ολοκληρωμένο, μελετημένο, τεκμηριωμένο σχέδιο για έξοδο από την κρίση. Και να μην μας λένε κάποιοι τι προτείνουμε, υπονοώντας ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την μοιρολατρική παράδοση στο μνημόνιο. Προτάσεις υπάρχουν. Εκείνο που χρειάζεται είναι αποφάσεις και πολιτική βούληση. Και χρειάζεται και μια κυβέρνηση που να πάρει αυτές τις αποφάσεις. Γιατί χωρίς αποφάσεις δεν μπορεί να υπάρξει καμιά θετική εξέλιξη.

Η πρόταση της ΕΔΕΚ συγκεκριμενοποιείται σε 3 πυλώνες, τρία στάδια μέσα από τα οποία η Κύπρος θα μπορούσε να οδηγηθεί στον πιο πάνω στόχο: ΟΜΑΛΟΠΟΙΗΣΗ-ΕΠΑΝΕΚΚΙΝΗΣΗ-ΑΠΕΜΠΛΟΚΗ.

Σε ότι αφορά το πρώτο στάδιο, την Ομαλοποίηση της οικονομίας και τη σταθεροποίηση του τραπεζικού τομέα, στόχος πρέπει να είναι η αντιμετώπιση της αστάθειας και των στρεβλώσεων που ακόμα χαρακτηρίζουν την κυπριακή οικονομία.

Άμεση προτεραιότητα πρέπει να είναι η αποκατάσταση της θεσμικής τάξης, η βελτίωση του τρόπου λειτουργίας της ΚΤ σε διοικητικό επίπεδο, η άρση των αντιπαραθέσεων, φανερών και υποκρυβόμενων, μεταξύ κυβέρνησης και ΚΤ και η βελτίωση της συνεργασίας, της συναντίληψης και του συντονισμού μεταξύ Κεντρικής Τράπεζας και ΥΠΟΙΚ σε καθημερινή βάση.

Ταυτόχρονα χρειάζεται επίσπευση των διαδικασιών αναδιάρθρωσης και άρσης των περιορισμών στις συναλλαγές του τραπεζικού τομέα και του συνεργατισμού.

Το κομβικότερο ίσως στοιχείο για την ομαλοποίηση του χρηματοπιστωτικού μας τομέα είναι η εξασφάλιση επαρκούς ρευστότητας στην αγορά, κάτι που είναι άμεσα συνδεδεμένο με το ύψος των επιτοκίων. Ο χρηματοπιστωτικός τομέας της Κύπρου έχει υποστεί ένα συντριπτικό πλήγμα από τις πρόσφατες αποφάσεις του Eurogroup. Αυτό το γεγονός επιφορτίζει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα με την πολιτική, την νομική και ηθική ευθύνη να εξεύρει μηχανισμούς χορηγίας επιπλέον ρευστότητας προς τον τραπεζικό τομέα και στήριξης της φερεγγυότητας των τραπεζών μας γενικότερα. Αν δεν το διεκδικήσουμε όμως, αν δεν το απαιτήσουμε, δεν πρόκειται να μας δοθεί. Χωρίς ισχυρή πολιτική βούληση και σθεναρούς πολιτικούς χειρισμούς δεν θα υπάρξει κανένα αποτέλεσμα και απλά θα συνεχίσουμε να κλαίμε τη μοίρα μας.

Το δεύτερο στάδιο της πρότασης μας είναι η πολυσυζητημένη επανεκκίνηση της οικονομίας μας

Επανεκκίνηση της οικονομίας, όπως ήδη ελέχθη, δεν πρόκειται να γίνει αν δεν υπάρξει αυτό που δεν είδαμε μέχρι σήμερα: Κεντρικός συντονισμός και εκπόνηση ρεαλιστικού ολοκληρωμένου σχεδίου επανεκκίνησης της οικονομίας

Χρειάζεται άμεση προώθηση (σε πρακτικό επίπεδο) αναπτυξιακών μέτρων, όχι απλά εξαγγελίες

Χρειάζονται μέτρα μείωσης δαπανών της κρατικής μηχανής, μέτρα αναδιάταξη και ενοποίηση υπηρεσιών

Χρειάζεται επί τέλους να βρεθεί τρόπος να στηριχτούν πρακτικά και αποτελεσματικά οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Πριν παύσουμε να έχουμε μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Χρειάζεται προσπάθεια για αύξηση της απορρόφησης Κονδυλίων από τα Ευρωπαϊκά διαρθρωτικά ταμεία

Χρειάζονται κίνητρα για επαναπατρισμό κεφαλαίων

Μέρος όμως της δυναμικής επανεκκίνησης της οικονομίας μας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με κάτι πολύ σημαντικό: Την κοινωνική συνοχή, την άμεση προώθηση μέτρων κοινωνικής προστασίας, γιατί αν καταρρεύσει ο κοινωνικός ιστός, τίποτε δεν θα μείνει όρθιο. Να μην καθυστερήσουν τα σχετικά Νομοσχέδια όπως αυτά που αφορούν τον Τραπεζικό διαμεσολαβητή και την αναδιάρθρωση των δανείων των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών ώστε να μπορούν να ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις τους. Και να επιμένουμε, να επανέλθουμε και να επιμένουμε, για την προστασία της πρώτης κατοικίας από εκποιήσεις. Αν η πολιτεία δεν προστατεύσει τους πολίτες της, θα έχει αυτοαναιρεθεί και δεν θα έχει λόγο ύπαρξης και δεν θα έχει καμιά χρησιμότητα στον πολίτη.

Ο τελικός στρατηγικός μας στόχος δεν μπορεί από το να είναι η απεμπλοκή από το μνημόνιο και τη δανειακή σύμβαση. Εμείς, έχοντας αναλύσει το Μνημόνιο και τη Δανειακή Σύμβαση εκτιμούμε ότι αυτή η δανειακή σύμβαση και το Μνημόνιο οδηγούν τη χώρα μας σε ένα φαύλο κύκλο: ύφεση – περισσότερα μέτρα που θα δημιουργούν νέα ύφεση, η οποία με τη σειρά της και με βάση τη φιλοσοφία του μνημονίου θα οδηγεί σε περισσότερα μέτρα και ούτω καθεξής.

Το πρώτιστο που χρειάζεται είναι η πολιτική απόφαση για μια πορεία εξόδου από το Μνημόνιο. Και ασφαλώς δεν πρόκειται να υπάρξει έξοδος από το Μνημόνιο μέσα από πολιτικές αντιφάσεις. Ότι δηλαδή επιθυμούμε έξοδο από το Μνημόνιο, αλλά τα προβλήματα μας θα τα λύσουμε μέσα στο Μνημόνιο. Χρειάζεται ισχυρή πολιτική απόφαση και ακόμα πιο ισχυρή πολιτική δέσμευση γιατί η πορεία εξόδου από το μνημόνιο δεν είναι μια εύκολη πορεία.

Πώς θα γίνει στην πράξη η απεμπλοκή από τη Δανειακή Σύμβαση; Τι σημαίνει κατ’ αρχήν απεμπλοκή από τη δανειακή σύμβαση; Σημαίνει αποπληρωμή του δανείου, σημαίνει εξασφάλιση άλλων πόρων χρηματοδότησης των αναγκών μας.

Από πού μπορούμε να εξασφαλίσουμε τη χρηματοδότηση που χρειαζόμαστε, και δεν μιλούμε για ευκαταφρόνητα ποσά. Νοουμένου ότι δεν υπάρχουν άλλες πηγές εξωτερικού δανεισμού, μόνο από εγχώριες πηγές θα μπορούσαμε να αντλήσουμε χρηματοδότηση.

Το πιο ελπιδοφόρο όχημα για απεμπλοκή από το Μνημόνιο είναι χωρίς αμφιβολία η αξιοποίηση του ΦΑ, και του πετρελαίου. Για να υπάρξει όμως σύντομη αξιοποίηση του φυσικού μας πλούτου, χρειάζεται:

  • Ανασυγκρότηση της ενεργειακής πολιτικής και ολοκληρωμένος στρατηγικός σχεδιασμός
  • Επίσπευση δημιουργίας των υποδομών
  • Και κυρίως πολιτικές αποφάσεις για τις στρατηγικές μας συνεργασίες για τις υποδομές και τη διάθεση του ΦΑ.

Είναι σημαντική η πρόσφατη ανακοίνωση της Noble που επιβεβαιώνει την ύπαρξη πετρελαίου στο οικόπεδο 12 της κυπριακής ΑΟΖ. Μια εξέλιξη η οποία ενισχύει τη στρατηγική σημασία των ενεργειακών αποθεμάτων της Κύπρου για την έξοδο από την κρίση και για την ευημερία του κυπριακού λαού και των μελλοντικών γενιών. Αυτή η εξέλιξη χρειάζεται να αξιολογηθεί με ρεαλισμό, χωρίς υπερπροσδοκίες αλλά και χωρίς υποτίμηση της.

Πέραν του ΦΑ, υπάρχουν και μια σειρά από τομείς της οικονομίας, παραδοσιακοί και νέοι, για τους οποίους πρέπει να υπάρξει η ανάλογη αξιοποίηση, ώστε να μπορέσουν να συμβάλουν και αυτοί στην απαιτούμενη ρευστότητα για αποπληρωμή του δανείου.

Η βασική όμως προϋπόθεση είναι η Κύπρος να επανασχεδιάσει το οικονομικό και αναπτυξιακό της μοντέλο ώστε να μπορέσουν οι τομείς αυτοί να οδηγήσουν στην επανεκκίνηση της οικονομίας και στην προσέλκυση επενδύσεων

Ο πρώτος τομέας είναι ο τομέας των Υπηρεσιών. Ένας τομέας που επλήγη από την δραματική συρρίκνωση του τραπεζικού τομέα, όμως εξακολουθεί να στέκει πάνω στα άλλα δύο ισχυρά του πόδια: Τις άριστες νομικές και λογιστικές υπηρεσίες που εξακολουθεί να μπορεί να προσφέρει η Κύπρος. Χρειάζονται όμως μέτρα, άμεσα και αποφασιστικά. Μέτρα όπως:

  • Ο εκσυγχρονισμός του φορολογικού συστήματος και παροχή κινήτρων και απαλλαγών
  • Η σύναψη νέων συμφωνιών αποφυγής διπλής φορολογίας και η επαναδιαπραγμάτευση υφιστάμενων
  • Η ενίσχυση της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς για προσέλκυση εταιρειών παροχής επενδυτικών υπηρεσιών και οργανισμών συλλογικών επενδύσεων
  • Ο εκσυγχρονισμός και πλήρης μηχανογράφηση των διαδικασιών του εφόρου εταιρειών, του ΦΠΑ και του ΤΕΠ για καλύτερη εξυπηρέτηση των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων.

Ο δεύτερος παραδοσιακός τομέας στρατηγικής σημασίας για την Κύπρο, είναι ασφαλώς ο Τουρισμός, που ήταν και είναι μια ισχυρή ατμομηχανή για την οικονομία μας. Πρέπει όμως να γίνει ακόμα πιο ισχυρή με μια σειρά από μέτρα, μέτρα που ήδη έχουν καθυστερήσει πάρα πολύ. Μέτρα όπως:

  • Η επέκταση τουριστικής περιόδου
  • Η αξιολόγηση προϋπολογισμού ΚΟΤ και επανασχεδιασμός του οργανισμού
  • Η αδειοδότηση Καζίνο
  • Η προσέλκυση θεματικού τουρισμού, Εκπαιδευτικού / Ιατρικού / Αθλητικού τουρισμού
  • Η επίσπευση εγκρίσεων των πολεοδομικών αδειών για μαρίνες και θεματικά πάρκα

Ένα από τα πιο ισχυρά όπλα που διαθέτει η Κύπρος είναι η Εμπορική της Ναυτιλία, ένας τομέας αρίστευσης και κύρους για την Κύπρο. Υπάρχουν όμως εκκρεμότητες που πρέπει να κλείσουν:

  • Επιβάλλεται η άμεση ανεξαρτητοποίηση και αναδιάρθρωση της Ναυτιλιακής Διοίκησης με τη δημιουργία θέσης Υφυπουργού για θέματα Ναυτιλίας.
  • Η δυναμική προώθηση του Ναυτιλιακού Φορολογικού Συστήματος, που είναι από τα πιο προηγμένα στον κόσμο, στο εξωτερικό, και ήταν μια μεγάλη επιτυχία της κυπριακής πολιτείας η έγκριση του από την ΕΕ το 2009. Δυστυχώς δεν έγιναν πολλά έκτοτε.
  • Χρειάζεται επίσης πολύ-επίπεδη προσπάθεια και διεκδίκηση άρσης του τουρκικού εμπάργκο σε κυπριακά πλοία. Εδώ θα πρέπει η Εκτελεστική εξουσία να αξιοποιήσει και τις δυνατότητες της Βουλής προς την κατεύθυνση της ενημέρωσης και της διαμόρφωσης συνθηκών πίεσης πάνω στην Τουρκία για να άρει το εμπάργκο, που μας κάνει ζημιά.

Ο Πρωτογενής Τομέας (Γεωργία / Κτηνοτροφία)

Παροχή κινήτρων για δημιουργί γεωργικών μονάδων, ώστε να γίνει δυνατός ο εκσυγχρονισμός της καλλιέργειας και η προώθηση νέων οικονομικά βιώσιμων παραγωγών εξαγωγικού χαρακτήρα.

Ο τομέας της Έρευνας και Καινοτομίας: Η Κύπρος διαθέτει ένα τεράστιο κεφάλαιο, που δυστυχώς παραμένει ανεκμετάλλευτο: Το ανθρώπινο δυναμικό της και την επιστημονική γνώση, που μπορούν να αποτελέσουν ισχυρά όπλα για στροφή προς οικονομική δραστηριότητα υψηλής τεχνολογίας.

Όλα αυτά όμως χρειάζονται προγραμματισμό, σοβαρότητα, όραμα, αυτοπεποίθηση. Και δυστυχώς όλα αυτά αποδείχτηκε ότι τα έχουμε εδώ και πού καιρό χάσει. Και πρέπει να τα ξαναβρούμε και να τα φέρουμε στην επιφάνεια.

Η πατρίδα μας εξακολουθεί να έχει τα σημαντικά πράγματα που μπορούν να την οδηγήσουν ξανά στην ανάπτυξη και την ευημερία. Εξακολουθεί να έχει ισχυρά στρατηγικά πλεονεκτήματα που μπορεί να αξιοποιήσει. Πλεονεκτήματα όπως το ανθρώπινο δυναμικό, και καμιά χώρα στον κόσμο δεν συνδυάζει τα δύο πράγματα που συνδυάζει η Κύπρος: υψηλό μορφωτικό επίπεδο και υψηλό επίπεδο τεχνογνωσίας και επαγγελματισμού, πολύ καλές υποδομές στις επικοινωνίες, συγκοινωνίες και άλλες υπηρεσίες, μοναδική γεωγραφική θέση στο σημείο σύγκλησης 3 ηπείρων, ενεργειακά αποθέματα ικανά να βάλουν την Κύπρο στην κορυφή της ανάπτυξης και της ευημερίας, και πολλά άλλα..

Κύριε Πρόεδρε, Αγαπητοί Συνάδελφοι,

Η συζήτηση των Προϋπολογισμών του κράτους είναι μια ώρα εθνικής ευθύνης για τα κοινοβουλευτικά κόμματα. Και εθνική ευθύνη είναι να λαμβάνονται αποφάσεις στη βάση του τι εξυπηρετεί τον τόπο και όχι στη βάση της εξυπηρέτησης των οποιωνδήποτε άλλων σκοπιμοτήτων.

Η ΕΔΕΚ ασφαλώς δεν πρόκειται να στηρίξει έναν Προϋπολογισμό, με την φιλοσοφία και τις πρόνοιες του οποίου διαφωνεί κάθετα.

Την ίδια όμως στιγμή, η ΕΔΕΚ δεν πρόκειται να αφήσει τον τόπο χωρίς Προϋπολογισμό, δεν πρόκειται με την ψήφο της να διακινδυνεύσει να οδηγηθεί ο τόπος σε επικίνδυνες και καταστροφικές συνέπειες εξαιτίας των προνοιών του Μνημονίου σε σχέση με τον Προϋπολογισμό. Είναι εύκολο να πεις απλά ένα όχι. Το δύσκολο όμως είναι να αναλαμβάνεις τις ευθύνες σου, απέναντι στον τόπο και απέναντι στο λαό.

Η ΕΔΕΚ, αναλαμβάνοντας τις δικές της ευθύνες απέναντι στον τόπο, θα εκφράσει την πολιτική διαφωνία της με τον Προϋπολογισμό τηρώντας αποχή κατά την ψηφοφορία. Εκφράζοντας με τον τρόπο αυτό την ανοχή μας στον Προϋπολογισμό του 2014, θέλουμε να επαναλάβουμε το ίδιο μήνυμα που στείλαμε επανειλημμένα: Για να σωθεί ο τόπος μας χρειάζεται να αλλάξουμε πολιτικές. Να αλλάξουμε τις πολιτικές που μας οδήγησαν στο Μνημόνιο. Τις πολιτικές της αναβολής, της προχειρότητας, της πολιτικής σκοπιμότητας και της διαπλοκής. Να αλλάξουμε όμως και τις πολιτικές με τις οποίες αντιμετωπίζουμε την τρόικα σήμερα. Πολιτικές πλήρους υποταγής, πολιτικές χωρίς διεκδίκηση.

Αυτή η άκριτη υποταγή στην Τρόικα δεν βοηθά τον τόπο. Όπως επίσης δεν βοηθά τον τόπο η πολιτική της στείρας άρνησης ανεξάρτητα από τις συνέπειες για τον τόπο, ιδιαίτερα μάλιστα όταν αυτή η άρνηση προβάλλεται εκ των υστέρων και κατόπιν εορτής. Ο τόπος σήμερα χρειάζεται θέσεις και προτάσεις. Χρειάζεται υπευθυνότητα, και όχι αδιέξοδες πολιτικές είτε προς την μια είτε προς την άλλη κατεύθυνση. Χρειάζεται να σταματήσει επιτέλους αυτό το ατελέσφορο πολιτικό παιχνίδι επίρριψης ευθυνών μεταξύ των πρώην και νυν κυβερνώντων. Ποιος φταίει περισσότερο από τον άλλο. Το μόνο που πετυχαίνουν είναι να αποδεικνύουν τις ασήκωτες ευθύνες οι μεν για τους δε και αντίστροφα.

Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι,

Ο Προϋπολογισμός που θα εγκριθεί σήμερα από τη Βουλή θα μας δώσει ακόμα μια μικρή παράταση ζωής. Αν όμως δεν αξιοποιήσουμε αυτήν την παράταση ζωής, δεν θα μπορέσουμε να ανατρέψουμε τα πράγματα και να οδηγήσουμε τον τόπο έξω από την καταστροφική αυτή κρίση. Αν δεν αποφασίσουμε να χαράξουμε πορεία εξόδου από το Μνημόνιο. Αλλά και αν δεν χαράξουμε μια πολιτική διαπραγμάτευσης και διεκδίκησης για όσο καιρό θα είμαστε ακόμα στο Μνημόνιο. Μόνο έτσι ο τόπος μας θα ξαναμπεί στο δρόμο της ανάπτυξης. Μόνο έτσι ο λαός μπορεί να προσβλέπει σε καλύτερες μέρες.

Leave a Reply

Επιλογές