Η Έκθεση της Επ. Θεσμών με θέμα : Η λειτουργία των θεσμών του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Ομιλία Ν. Νικολαΐδη στην Ολομέλεια της Βουλής

Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι

 

Που αποσκοπεί η σημερινή συζήτηση στην ολομέλεια;

 

Η Επιτροπή Θεσμών ξεκίνησε πριν 2 σχεδόν χρόνια, τον Ιούλιο του 12, αυτεπάγγελτα, μια συζήτηση για τη λειτουργία των θεσμών του χρηματοπιστωτικού συστήματος, με στόχευση, στα αρχικά στάδια της συζήτησης, στη διαδικασία έκδοσης αξιογράφων.

 

Όπως αναφέρεται στην έκθεση της Επιτροπής, από κάποιο στάδιο και μετά η Επιτροπή αποφάσισε να ασχοληθεί με «όλο το φάσμα των θεμάτων που οδήγησαν την κυπριακή οικονομία στην πορεία της καταστροφής». Αυτή η εξέλιξη, ήταν αναμενόμενη. Δεν θα μπορούσε η συζήτηση που άρχισε στην Επιτροπή θεσμών για άλλο θέμα να μην οδηγηθεί, στο μείζον θέμα, στο καυτό θέμα. Στο θέμα που απασχολεί σήμερα ολόκληρη την κυπριακή κοινωνία. Τι έφταιξε και ποιοι έφταιξαν για την καταστροφή;

 

Η Επιτροπή Θεσμών, δεν μπορούσε να μην ανταποκριθεί στην πίεση και στην απαίτηση του κόσμου. Πίεση και απαίτηση που κατευθύνθηκε προς τη Βουλή, ιδίως μετά την αδυναμία της περιλάλητης και καθ’ ύλην υποτίθεται Επιτροπής Διερεύνησης να διαμορφώσει ένα αξιόπιστο πόρισμα για τα αίτια και τους αίτιους της καταστροφής. Πίεση και απαίτηση που γινόταν, και γίνεται και σήμερα που μιλούμε, ολοένα και πιο ισχυρή, όσο καθυστερούν να κινηθούν ποινικές διαδικασίες για μια σειρά από εγκλήματα για τα οποία η κοινή γνώμη ζητά απαντήσεις εδώ και τώρα.

 

Συζητούμε σήμερα εφ’ όλης της ύλης. Το ερώτημα όμως παραμένει: Πως διαχειριζόμαστε ως ολομέλεια της Βουλής ένα πόρισμα για τα αίτια και τους αίτιους για την κρίση, που δεν είναι ένα ολοκληρωμένο πόρισμα για τα αίτια και τους αίτιους για την κρίση, γιατί η Επιτροπή που το συνέταξε δεν είχε ούτε ως αρχικό στόχο, αλλά ούτε είχε όρους εντολής να καταλήξει σε ένα τέτοιο πόρισμα. Η διαδικασία που ακολουθήθηκε στην Επιτροπή δεν ήταν μια διαδικασία που αποσκοπούσε ή θα μπορούσε να καταλήξει σε ένα ολοκληρωμένο πόρισμα. Δεν εξαντλήθηκαν όλα τα θέματα που έχουν σχέση με την οικονομική καταστροφή, δεν κλήθηκαν όλοι, όσοι έπρεπε να κληθούν για να δώσουν στοιχεία στην Επιτροπή, και γενικά δεν ακολουθήθηκε μια εξεταστική διαδικασία που επιβάλλεται σε εξεταστικές διαδικασίες που αποσκοπούν στην έκδοση ανάλογων πορισμάτων.

 

Το κατά πόσον η Βουλή των αντιπροσώπων όφειλε να προχωρήσει από την αρχή με μια κίνηση αναλόγου βαρύτητας με την ιστορική καταστροφή που υπέστη ο τόπος μας, σε μια  συνολική, ολοκληρωμένη, θεσμική διερεύνηση, μέσα από μια εξεταστική των πραγμάτων επιτροπή της Βουλής, είναι μια άλλη συζήτηση. Όμως, αυτή την ώρα, έχουμε μπροστά μας το πόρισμα της Επιτροπής Θεσμών, και επ’ αυτού πρέπει να τοποθετηθούμε.

 

Έχουμε ένα πόρισμα που είναι το προϊόν μιας επίμονης και επίμοχθης δουλειάς. Μπορεί να μην καλύπτει όλο το φάσμα των θεμάτων που οδήγησαν στην καταστροφή, αλλά καλύπτει ένα μεγάλο αριθμό από αυτά τα θέματα, τουλάχιστον τα πιο σημαντικά.

 

Θεωρώ εξαιρετικά σημαντικό, αυτή την ώρα, να θέσουμε τις βάσεις για την περαιτέρω διαχείριση του πορίσματος, και προς την κατεύθυνση αυτή, θα εγείρω κάποια ζητήματα:

 

Πρώτο ζήτημα: Το πόρισμα δεν έχει τη δυνατότητα να κατονομάσει ένοχους, αλλά ούτε να  αθωώσει τον οποιοδήποτε. Η Επιτροπή Θεσμών δεν είναι δικαστήριο, ούτε λειτούργησε ως ένα οιονεί  δικαστήριο.

 

Αυτό σημαίνει δύο πράγματα. Πρώτον ότι η διαδικασία απονομής ευθυνών, η διαδικασία ενοχοποίησης ή αθώωσης υπόπτων,  είναι μια άλλη διαδικασία, της οποίας η ανάγκη παραμένει ανοικτή και επιτακτική όσο ποτέ. Το δεύτερο είναι ότι επιβάλλεται η Βουλή να τονίσει την αναρμοδιότητα της αυτή, ώστε να διαφυλαχτεί η διαδικασία απονομής ευθυνών που είναι αποκλειστική αρμοδιότητα των εισαγγελικών και δικαστικών αρχών του κράτους μας.

 

Δεύτερο ζήτημα: Παρ’ όλες τις όποιες αδυναμίες του, το πόρισμα καθορίζει με τρόπο διεξοδικό σημαντικούς τομείς, αλλά και συγκεκριμένες πράξεις και παραλήψεις, στις οποίες πρέπει να αναζητηθούν ευθύνες και ένοχοι. Αυτό είναι και η ουσία του πορίσματος. Ο καθορισμός σημαντικών γεγονότων που οδήγησαν ή συνέβαλαν ή δεν εμπόδισαν ως όφειλαν τις καταστροφικές εξελίξεις για την κυπριακή οικονομία. Αλλά και άλλες πράξεις και ενέργειες που εμπεριέχουν το στίγμα της παρανομίας κατά την επίμαχη περίοδο.

 

Η αλόγιστη επέκταση των κυπριακών τραπεζών στο εξωτερικό

Η ανεξέλεγκτη και εγκληματική άντληση ΕΛΑ

Η πώληση των κυπριακών τραπεζικών παραρτημάτων στην Ελλάδα

Τα χαριστικά και μη επαρκώς εξασφαλισμένα δάνεια

Οι διαγραφές δανείων

Η παραπλανητική και παράνομη έκδοση αξιογράφων

Οι ύποπτες εκκροές κεφαλαίων στο εξωτερικό

Ο χρηματισμός κομμάτων και πολιτικά εκτεθειμένων προσώπων

Και άλλοι τομείς.

 

Για όλα αυτά τα ζητήματα στα οποία αναφέρεται, το πόρισμα της Επιτροπής Θεσμών αποτελεί σημαντικότατο υλικό που θα πρέπει να αξιοποιηθεί από την ποινική διερεύνηση.

 

Η πραγματική όμως σημασία αυτού του πορίσματος δεν είναι τα στοιχεία που περιέχει. Η πραγματική του σημασία είναι ότι με το πόρισμα αυτό η Βουλή επιχειρεί να αναλάβει τη δική της ευθύνη να συμβάλει στη διερεύνηση του θέματος της οικονομικής καταστροφής της Κύπρου.

 

Για να έχει όμως αξία αυτή η προσπάθεια, για να έχει αξιοπιστία, για να έχει πολιτικό και ηθικό βάρος, πρέπει πρώτα να γίνει το μεγάλο βήμα από τα πολιτικά κόμματα, το βήμα που δεν έχει γίνει μέχρι αυτή τη στιγμή.

 

Πρέπει πρώτα τα πολιτικά κόμματα να αναλάβουν τις δικές τους ευθύνες για την οικονομική καταστροφή στον τόπο μας. Και υπάρχουν ευθύνες. Ευθύνες που δεν βαρύνουν όλα τα κόμματα το ίδιο. Υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις με τεράστιες ευθύνες, με τεράστια λάθη, με τεράστιες παραλήψεις, με τεράστια διαπλοκή, με τεράστιες ενοχές.

 

Όσο αυτές οι πολιτικές δυνάμεις δεν αναγνωρίζουν και δεν αναλαμβάνουν τις δικές τους ευθύνες, όσο αυτές οι πολιτικές δυνάμεις προσπαθούν να συγκαλύψουν τις ευθύνες τους, ακόμα και όταν αυτές αποκαλύπτονται και αποδεικνύονται ανοικτά, να μην περιμένει κανένας ότι θα υπάρξει αποκατάσταση της αξιοπιστίας και του πολιτικού και ηθικού βάρους που λείπει από αυτή τη Βουλή.

 

Χωρίς την αποκατάσταση αυτού του πολιτικού και ηθικού βάρους, δεν θα μπορέσει αυτή η Βουλή να αποκαλύψει και να καταγγείλει πειστικά και αποτελεσματικά τις τεράστιες, ευθύνες που υπάρχουν πέρα από τα πολιτικά κόμματα.  Ούτε και θα μπορέσει, χωρίς την αποκατάσταση αυτού του πολιτικού και ηθικού βάρους, να επιτελέσει η Βουλή, ως το κατεξοχήν αντιπροσωπευτικό σώμα του κυπριακού λαού, το ιστορικό της καθήκον: Να εκφράσει το λαό. Να εκφράσει το λαό διαμορφώνοντας ένα κλίμα ισχυρής πολιτικής βούλησης, και να απαιτήσει γρήγορη και αποτελεσματική απονομή δικαιοσύνης, και κάθαρση.

 

Αυτές είναι οι τεράστιες ευθύνες μπροστά σε όλους μας, και εδώ είναι που θα κριθούμε όλοι.dikaiosyni

Leave a Reply

Επιλογές